//anjeng

இந்த யுத்தம் கிளர்ச்சியாளர்களுக்கு எதிரானது என கூறிவரும் சிரிய அரசு அப்பாவி மக்களை இலக்கு வைத்துக்கொல்கிறது.இதுவே இனப்படுகொலையாளிகளின் திட்டம். இதுவே ஈழ இனப்படுகொலையை நிகழ்த்திய அரசும் சொன்னது. சிரிய அரசுக்கு ஆதரவு வழங்கும் ரஷ்யாவின் போர்விமானங்கள் அப்பாவி பொதுமக்களின் வீடுகளை இலக்கு வைக்கின்றன. கிழக்கு கூட்டா என்கிற பகுதி முழுக்க மக்களின் அழுகுரல்கள் பூமியின் சகல சனங்களுக்கும் கேட்கும்படியாய் எழுகிறது.உலகமோ பூனையின் அசையும் வாலை வேடிக்கை பார்ப்பது மாதிரி கொலைகளை பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது. இந்த நூற்றாண்டு நரமாமிசங்களால் கட்டி எழுப்பப்பட்டுக்கொண்டே இருக்கிறது.

தமிழீழம்,பாலஸ்தீனம்,மியன்மார், சிரியா என நூற்றாண்டு பிணங்களால் பெருத்துப்போகிறது.குழந்தைகளைக் கொன்ற பிறகு பூமியில் வெளிச்சமில்லை.ஐ.நா முள்ளிவாய்க்காலை வேடிக்கை பார்ததது போன்று சிரியாவையும் பார்க்கத்தொடங்கிற்று. யுத்த நிறுத்தத்திற்கு அழைப்பு விடுத்தபடியே கொலைகளைச செய் என்று சொல்லுவதற்கு உலகில் இருக்கும் ஒரே அமைப்பு அதுவாகத்தானிருக்கும்.

இத்தனை நூறு குழந்தைகளும் பெண்களும் இரத்தத்தில் தோய்ந்தபடிக்கு அழுதுகொண்டிருப்பது ஐ.நாவை உலுக்குமென்று என்னால் நம்பமுடியாது. லட்சோப லட்ச தமிழீழர்கள் தமது குருதிகளால் அழுகையில் பேச மறுத்த ஐ.நா இங்கு என்ன செய்துவிடும். அமெரிக்கா இந்த விடயத்தில் ரஷ்யாவை குற்றம் சுமத்துகிறது ஆனால் ரஷ்யாவோ குற்றச்சாட்டு அடிப்படையற்றது என்கிறது. இங்கு கொல்பவர்கள் யாரென்று உலகின் வல்லரசுகள் மோதிக்கொள்கின்றனவே தவிர கொல்லப்படும் உயிர்களைக் காப்பாற்ற எவர் தான்முயல்கிறார்.
இந்த நூற்றாண்டைப் போல மிகவும் குரூரமான புதிய நூற்றாண்டு இனி பூமியில் பிறக்காதென்று நம்புகிறேன். பாலச்சந்திரனை பிஸ்கட் கொடுத்து நெஞ்சி சுட்டுக்கொன்றார்கள்.அயலான் குர்தியை கடலில் மிதக்கும் பிணமாய் ஆக்கினார்கள். இப்போது அகமது என்கிற குழந்தை. இவர்கள் எல்லோரும் ஒவ்வொரு கொடூரங்களும் காவு வாங்கிய நூற்றுக்கணக்கான உயிர்களின் ஒற்றை அடையாளமே. நாம் இந்தப்பூமியில் படர்ந்திருக்கும் இரத்தத்தைக் கழுவுவதற்கு பூமியிலேயே நீர் போதாமை இருக்கும். குழந்தைகளைக் கொல்லும் பூமியில் வெளிச்சம் இல்லாமல் போய்விடும்.
அகரமுதல்வன்
02.25.2018
“ஶ்ரீதேவி செத்துப் போனார்” என்ற செய்தி மனசு முரசறிவித்த போது, தன் முகத்தை ஒருக்களித்துச் சாய்த்து வாய் விட்டுக் கொடுக்கும் அவரின் அந்த டைப்ரைட்டர் முத்திரைச் சிரிப்புத் தான் ஞாபகத்தில் வந்து போனது. குழந்தை நட்சத்திரமாகத் திரையுலகிற்கு அறிமுகமாகிப் பின்னர் மூன்று முடிச்சு என்ற திரைப்படத்தில் தன் இளவயதிலேயே கனமானதொரு பாத்திரத்தை ஏற்று நடித்த வகையில் அவரின் அடுத்த சுற்று ஆரம்பித்தது. தமிழ் சினிமாவின் முத்திரை இயக்குநர்கள் பாலசந்தர், பாரதிராஜா, மகேந்திரன், பாலுமகேந்திரா போன்றோரின் திரை வாழ்வில் மறக்கமுடியாத உயர் படைப்புகளில் ஶ்ரீதேவியின் பங்களிப்பு வெகு சிறப்பாக அமைந்து விட்டது.
தன் காதலனைக் கொன்றவன் வீட்டில் அவனின் சித்தியாகச் சென்று வில்லனுக்கே வில்லத்தனம் காட்டும் மூன்று முடிச்சிலும், பட்டுக்காட்டுப் பூமியில் ஏட்டறவு கிட்டிய அளவுக்குப் பட்டறவு இல்லாத வெள்ளாந்தி மயிலு ஆகப் 16 வயதினிலே என்றும், சேலையை வாரி மூடிக் கட்டிய தோற்றத்தில் பாடகி அர்ச்சனாவாக ஜானியிலும் பயணித்தவருக்குக் காத்திருந்து வந்து சேர்ந்தது போலக் கிட்டியது விஜி என்ற வெகுளிப் பாத்திரம். விஜி தன் பிரியமுள்ள நாய்க்குட்டி சுப்பிரமணியோடும் தன் காவலன் சீனுவோடு ஒட்டி உறவாடிப் பாசமழை பொழியும் காட்சிகள் எங்கள் வாழ்வோடு ஒன்றிப் போய்விட்ட ஒருத்தரின் வாழ்வில் நடந்தது போலவிருக்கும்.
சீனு விஜிக்கு நரிக்கதை சொல்லும் காட்சியில் https://youtu.be/vPsHZYU1lVo விஜி அந்தப் பாத்திரமாகவே வாழ்ந்து விட்டுப் போனதன் சிறுதுளி அது. பின்னர் பாலிவூட் திரையுலகை “சத்மா” வழியாகத் தட்ட இப்படமே அவருக்குப் பாலமாக அமைந்தது.
ஒரு காலத்து இளைஞர்களின் கனவுக்கன்னி ஶ்ரீதேவி. ஆனால் பாருங்கள் இந்த மாதிரியானதொரு ஈர்ப்பை ஏற்படுத்த அவர் கவர்ச்சி என்னும் அஸ்திரத்தை அப்போது பயன்படுத்தவில்லை. ஶ்ரீதேவி வெளிப்படுத்தியது பாந்தமானதொரு அழகு. அதுவே இந்த ஈர்ப்பின் மைய விசை. சுரேஷ் – நதியா காலத்துக்கு முன்பே கமல்ஹாசன் – ஶ்ரீதேவி என்ற ஜோடி தமிழ்த் திரையுலகின் ஏக பிரபலம்.
தனிப்பட்ட ரீதியில் எனக்கு ஶ்ரீதேவி படங்கள் என்றால் “தனிக்காட்டு ராஜா”, “வறுமையின் நிறம் சிகப்பு” ஶ்ரீதேவிகள் தான் அதிகம் பிடிக்கும். அதிலும் வேலை ஒன்றும் கிட்டாத விரக்தியிலிருக்கும் காதலனிடமிருந்து விலகி மீண்டும் சேரும் கணங்களில் தன்னை நிரூபிப்பார். தனிக்காட்டு ராஜாவிலும் காதல் முறிவோடு நிற்கும் தனிமரமாகக் குடும்ப வாழ்வை எதிர்கொள்வார்.
மலையாளத்து முன்னணி இயக்குநர் ஐ.வி.சசி கொடுத்த பகலில் ஓர் இரவு ஶ்ரீதேவிக்கு மிகவும் வித்தியாசமானதொரு பாத்திரத்தைக் கொடுத்திருந்தது. இன்னும் மூன்றாம் பிறை, கல்யாணராமன், வாழ்வே மாயம் எல்லாம் நினைப்பில் வரும் போது மீண்டும் கோகிலா மடிசார் பொண்ணை எப்படி மறக்க முடியும்? பெண் பார்க்கும் போது நாணிக் குறுகி முறுவலோடு பாடும் அந்தக் கன்னி மணம் முடித்த பின் தன் கணவனை முந்தானையில் முடிந்து வைக்கத் துடிக்கும் குடும்பப் பெண்ணாக மாறுவாரே அங்கே தெறிக்கும் அவரின் நடிப்பின் முதிர்ச்சி.
கவரிமான் படத்தில் தப்பார்த்தம் கற்பித்துத் தன் தந்தையோடு முரண்படும் மகளாவும் பின்னர் தன்னைக் காக்க வந்த பின் உண்மை தெரிந்து குமுறும் கட்டம் எல்லாம் உச்சம்.
“செந்தூரப் பூவே செந்தூரப் பூவே” (16 வயதினிலே), “”மலர்களில் ஆடும் இளமை புதுமையே” (கல்யாணராமன்), “காற்றில் எந்தன் கீதம் காணாத ஒன்றைத் தேடுதே” (ஜானி) என்று பாடல்களில் எல்லாம் வியாபித்து நிற்பார் அவர். எண்பதுகளில் ஜெய்சங்கர்த்தனமான படங்களில் நடித்துத் தள்ளினாலும் ஶ்ரீதேவிக்கேன்றே அமைந்த படங்களில் தன் இருப்பை அவர் காட்டத் தவறியதில்லை.
சத்மாவுக்கு முன்பே அவர் ஹிந்தியில் நுழைந்திருந்தாலும், தெலுங்கின் மசாலா மன்னன் இயக்குநர் கே.ராகவேந்திரராவ் மீள எடுத்த ஹிந்திப்படம் ஹிம்மத்வாலா அதிரி புதிரி வெற்றியோடு நாகினா, சாந்தினி, மிஸ்டர் இந்தியா என்று ஶ்ரீதேவிக்கான வட நாட்டு, தெலுங்கு திரைப்பயணம் நீண்ட விரிவான கட்டுரையாக எழுதப்பட வேண்டியது.
ஹிந்திக்குப் போன ஶ்ரீதேவிக்குத் தமிழ்ப் பட வரவுகள் கதவைத் தட்டினாலும் அவர் தேர்ந்தெடுத்து நடித்த காரணத்தால் மெல்ல அவரின் இடத்தைப் பலர் நிரப்பினார்கள். “நான் அடிமையில்லை” படம் கூட ஒரு சிறு இடைவேளைக்குப் பின் நடித்து வந்ததது.
மீண்டும் சில வருடங்களுக்குப் பின் தமிழுக்கு வந்தார். ஆனால் “காதல் தேவதை” என்ற மொழி மாற்றப் படம் மூலமாக.
“ஜெகதீக வீருடு அதி லோக சுந்தரி” என்ற தெலுங்குப் படம், தெலுங்கு தேசத்தின் சூப்பர் ஸ்டார் சிரஞ்சீவியோடு ஶ்ரீதேவி நடிக்க வெளியானது. அந்த ஊர் எஸ்.பி.முத்துராமன் என்று சொல்லக் கூடிய மசாலா மன்னர், வசூல் சக்கரவர்த்தி கே.ராகவேந்திரராவ் இயக்கிய படம் அவரின் ராசியை மெய்ப்பிக்கும் விதமாக ஓட்டம் ஓடி வசூல் மழை பொழிந்தது. தமிழுக்கும் “காதல் தேவதை” என்ற பெயரில் 1990 இல் மொழி மாற்றப்பட்டு வந்தது.

“எங்களையெல்லாம் ஞாபகம் இருக்குதாம்மா?” என்று
இயக்குநர் எஸ்.பி.முத்துராமன் ஒரு விழாவில் வைத்து ஶ்ரீதேவியிடம் கேட்டதே செய்தி ஆகுமளவுக்கு இடைவெளியிருந்தது. மலையாள மூலம் தமிழுக்கு வந்த தேவராகம் படத்தில் அப்போதைய முன்னணி நாயகன் அர்விந்த்சாமியுடன் ஜோடி கட்டியும் படம் எடுபடாமல் போனது.
இங்கிலீஷ் விங்கிலீஷ் படத்தின் மூலம் மீண்டும் தன்னுடைய அடுத்த சுற்றை ஒரு பெரிய இடைவேளை எடுத்து விட்டு வந்தாலும் நாங்கள் மறக்கவில்லை என்று ஶ்ரீதேவியை அங்கீகரித்தார்கள். அதற்குப் பின் அவர் எந்தப் படத்தில் நடித்தாலும் முக்கிய செய்தி ஆனது இறுதி வரை.

நடிகைகள் மீதான மோகம் எல்லை கடந்து, இவர் என் மனைவி என்று வழக்குப் போடும் மோகம் ஶ்ரீதேவி காலத்தில் ஶ்ரீதேவிக்கும் நிகழ்ந்தது. அது பொய்ச் செய்தியாக இருந்தும் பரபரப்பாகப் பேசப்பட்டது ஊடகங்களின் வாயில். இந்த ஶ்ரீதேவி மோகம் இன்று தெலுங்கு, ஹிந்தி முன்னணி இயக்குநராக இருக்கும் ராம் கோபால் வர்மாவுக்குப் பித்து தலைக்கேறும் அளவுக்கு இருக்கிறது.
தன் தாய் அல்லது பாதுகாவலர் கண்காணிப்போடு நடிக்க வரும் நடிகைகள் ஒரு கட்டத்தில் அந்தப் பாதுகாப்பை இழக்கும் போது நிர்க்கதியாகும் நிலையை நடிகை காஞ்சனா காலத்தில் இருந்து கனகா வரை கண்டிருக்கிறோம். நடிகை ஶ்ரீதேவியின் தாயார் மரணத்தைத் தொடர்ந்து துரத்திய சொத்துப் பிரச்சனையால் உடன் பிறந்தோரால் வழக்கு, நீதிமன்றம் என்று அலைக்கழிக்கப்பட்டார்.
ஒரு கட்டத்தில் பிரபல தயாரிப்பாளரும், நடிகர் அனில் கபூரின் சகோதரருமான போனி கபூரை இரண்டாம் தாரமாக மணம் முடிக்க வேண்டிய நிலைக்குக் காரணமே இந்தப் பாதுகாப்பு உணர்வைத் தேடிய ஶ்ரீதேவியின் இறுதி அடைக்கலம் எனலாம்.
“நினைவலைகள் தொடர்ந்து வந்தால்
நேரமெல்லாம் கனவலைகள்”
ஶ்ரீதேவி என்ற நம் காலத்து நாயகி இனி ஞாபகங்களில் மட்டும்.
கானா பிரபா
25.02.18
நன்றி கானா பிரபா
ஈழத்து இலக்கியப் பரப்பில் அகரமுதல்வன் இன்று முக்கியமானதொரு படைப்பாளியாக விளங்கி வருகிறார். இவரின் எழுத்துகளை முன்னர் முழுமையாகப் படித்த அனுபவம் இதுகாறும் எனக்குக் கிட்டியதில்லை.
இம்முறை “பான் கீ மூனின் றுவாண்டா” என்ற சிறுகதைத் தொகுப்பு தமிழகத்தின் கிழக்குப் பதிப்பகம் வழியாக வெளிவந்த பின்னர் அதை வாங்கி வாசிக்க வேண்டும் என்ற உந்துதல் எழ முக்கிய காரணமே அந்தத் தலைப்புத் தான். பின்னர் இந்தச் சிறுகதைகளை வாசிக்க முன்னர் ஆர். அபிலாஷ் வழங்கிய கச்சிதமான முன்னுரை தான் அகரமுதல்வனின் எழுத்தின் நிறத்தைக் காட்டியது. சொல்லப் போனால் இந்தச் சிறுகதைத் தொகுதியை முழு மூச்சில் வாசித்து முடிப்பதற்கும் ஆர்.அபிலாஷின் சிறப்பானதொரு பகிர்வே காரணியாயிற்று.
ஈழத்து எழுத்தாளர்களின் எழுத்துகளை முற்போக்கு எழுத்தாளர் காலத்தில் இருந்து வாசித்து வருபவன். 1964 ஆம் ஆண்டு பேராதனைப் பல்கலைக்கழகத்தில முதன் முதலில் தமிழ்மூலமான பட்டப்படிப்புக் கல்விக்கு தேர்வான மாணவர்குழு ஒன்று வெளியிட்ட “விண்ணும் மண்ணும்” என்னும் சிறுகதைத்தொகுதி யோகேஸ்வரி, ராஜகோபால் (செம்பியன் செல்வன்), குணராசா (செங்கை ஆழியான்), செ.யோகநாதன் உள்ளிட்ட மாணவர்களின் சிறுகதைகளால் நிரம்பியிருந்தது. பின்னாளில் ஈழத்துச் சிறுகதை, நாவல் உலகின் முக்கிய ஆக்க இலக்கிய கர்த்தாக்களாகவும் ஆயினர். இந்த இடத்தில் இவர்களைக் குறிப்பிடக் காரணம். இவர்களின் வயதை ஒத்த அல்லது நான்கைந்து வயது மூத்த பருவத்தினரான அகரமுதல்வனின் எழுத்துகளை அந்தக் காலத்து எழுத்தாளர்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கவும் இந்தச் சிறுகதைத் தொகுதி உதவியது. இருபத்தைந்து வயதாகியிருக்கும் அகர முதல்வனின் எழுத்து, களம் எல்லாமே இன்னும் பத்துப் பதினைந்து வயது மூத்த அனுபவ வெளிப்பாடாகவே எண்ண வைத்தது.
“பான் கீ மூனின் றுவாண்டா” என்ற தலைப்புள் புதைந்திருக்கும் போரியல் வாழ்வின் துயர் தோய்ந்த வடுக்கள் தான் ஒவ்வொரு சிறுகதைகளின் பின்புலமாக அமைந்திருக்கின்றன. ஆகவே இவற்றைப் போரின் முகங்களாகக் கூடக் கதை மாந்தர் வழியே நிறுவ முடியும். எழுதப்பட்டிருக்கும் பத்துச் சிறுகதைளில் தொண்ணூற்றைந்துக்குப் பின்னான ஈழத்துப் போரியல் வாழ்வு, குறிப்பாக வன்னிப் பெரு நிலப்பரப்பின் வழியே காட்டப்படுகிறது அல்லது ஏதோவொருவகையில் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது. ஆனால் எல்லாமே வெவ்வேறு அவலச் சுவையையைக் காட்டும் பன்முக வெளிப்பாடாக அமைந்திருக்கின்றன. தீபாவளி என்ற சிறுகதையின் பின்புலம் இந்திய அமைதிப்படைக்காலத்து அட்டூழியம் என்றாலும் அது
இரண்டாயிரங்களின் நிகழ் உலகிலேயே மீட்டுப்பார்க்கப்படுகிறது.
பொதுவாகச் சிறுகதைத் தொகுதி மரபில் குறித்த சிறுகதையொன்றே அத் தொகுதியின் தலைப்பாக அமைந்திருக்கும். இங்கே அந்தத் தலைப்பு எல்லாச் சிறுகதைகளையும் கிளையாகக் கொண்ட மூல வேராக இருக்கிறது.
பேச்சு வழக்கு என்பது ஈழத்துச் சிறுகதை உலகில் இரண்டு தளங்களில் நிறுவப்பட்டிருக்கிறது. ஒன்று ஈழத்துத் தமிழ்ப் பிரதேசங்களின் அந்தந்த இடத்துப் பேச்சு வழக்கிலேயே எழுதப்படுவது. இன்னொன்று பொதுவான தமிழ் நடையை மூல எழுத்தாகவும் உரையாடலைப் பேச்சு மொழியாகவும் தருவித்தல். இங்கே ஈழத்துச் சினிமா என்று சொல்லித் தமிழக மொழியாடலைப் போட்டுக் குழப்பும் காரியம் நல்ல வேளை ஈழத்துச் சிறுகதை உலகில் இதுவரை நிகழவில்லை என்பதையும் நிம்மதியோடு பதிவு செய்யலாம். அகரமுதல்வன் தேர்ந்தெடுத்தது இன்னொன்றாகக் குறிப்பிட்ட அந்தப் பொது மொழி. அதனால் ஈழத்து வாசகப் பரப்பைத் தாண்டி இந்த எழுத்துகளினூடு நேரடி நுகர்வு அனுபவத்தை வாசகனுக்குக் கொடுக்க வாய்ப்புள்ளதாகியிருக்கிறது.
ஈழத்து இலக்கியப் பரப்பில் எஸ்.பொ, சே.யோகநாதன் போன்ற விரல் விட்டு எண்ணக்கூடிய எழுத்தாளர்கள் விலத்தி மற்றோர் படைப்புகளில் காமம் அது சார்ந்த உணர்வின் எழுத்தோட்டம் இலை மறை காயாகவே பதியப்பட்டிருக்கும். அகரமுதல்வன் இந்த இடத்தில் கட்டுடைப்பு செய்கிறார். இந்தச் சிறுகதைத் தொகுதியில் உடல் இச்சை சார்ந்த விபரிப்புகளில் அது கரைபுரண்டோடுகிறது. அங்கே எழும் வர்ணனைகள் கூட ஒரு சிறுகதையாளனிடமிருந்து அழகியலை நுகரும் கவிதைக்காரானாக மாறுகிறு.
ஈழத்துப் போர்க்காலத்தைப் பற்றி எழுத வரும் போது சார்பு நிலை தவிர்க்க முடியாதது. அது
களத்தில் தமிழரின் முக்கிய படையணியாக இயங்கிய விடுதலைப்புலிகளின் எண்ணக்கருத்துகளை மீள நிறுவுவனவாகவோ அல்லது அதற்கு முற்றிலும் நேர்மாறான விமர்சனப் பார்வையிலோ, இல்லாவிடில் இவை இரண்டும் தவிர்ந்த மதில் மேல் பூனைகளான இரண்டும் கெட்டான்களாகவோ அமைய முடியவதை வாசகப்பரப்பில் நின்று பார்க்கிறோம்.
அகரமுதல்வனின் அரசியல் நிலைப்பாடு முற்றிலும் தமிழீழ விடுதலைப்புலிகள் மையவோட்டத்தை ஆதரிக்கும் வண்ணமே இருப்பதை ஒவ்வொரு கதைகளின் வழியே ஏதோவொரு சந்தர்ப்பத்தில் புலிகளை விமர்சிக்கத் தூண்டும் களமோ, கதை மாந்தரோ அமையும் போது அந்த இடத்தில் நின்று புலிகளின் கோட்பாட்டை மீள நிறுவி விட்டே போகிறார். இங்கே புலிகள் இயக்கத்தில் இருந்து விலகிக் காட்டிக் கொடுத்தவனையும், ஆமிக்காறருக்கு விசுவாசியாக மாறிப் போனவர்களையும் காறி உமிழுமாற் போல அந்தந்தத இடங்களில் வைத்துத் தண்டிக்கிறார். எனவே அகரமுதல்வனது இந்தச் சிறுகதைகளில் காமம் தாண்டிய நேரடியான போர்க்காலத்துக் கதைகள் ஒரு போராளிப் பார்வையோடே எடுத்துச் செல்லப்படுகின்றன.
இந்தச் சிறுகதைகளின் பொதுத்தன்மையிலொன்று, ஏதாவதொரு பாத்திரமோ அல்லது கதை சொல்லியோ பகிரும் சுய வாக்குமூலமான பாங்கிலேயே சிறுகதை நடை எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது. அதனால் தான் பொது விமர்சனத்தைக் கூடச் சுதந்திரமாக ஒரு சிறுகதை வழியே முன் வைக்கக் கூடிய வழி கை கூடுகிறது.
“சங்கிலியன் படை”என்ற சிறுகதையே இந்தத் தொகுப்பின் உச்சமான படைப்பாகச் சிலாகிப்பேன். அபாரமானதொரு நடையில் வாசகனைப் போக்குக் காட்டிக் கதையை முடிவிடத்துக்கு நகர்த்தும் விதம் அற்புதமாக அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றது.
அரச கட்டுப்பாட்டுப்பகுதிகளில் நிலவிய சமூகச் சீரழிவுகளின் காரணகர்த்தாக்கள், இராணுவ ஒத்தோடிகள் மீதான களையெடுப்பு சங்கிலியன் படை வசம் வந்த போது நிகழுமாற் போல அமைந்திருக்கும் அந்தச் சிறுகதையைப் புனைகதையாகக் கடந்து விட முடியாதளவு மெய்த்தன்மை கொண்ட நிகழ்வின் பரிமாணம் அது. வாசித்துப் பல மணி நேரம் கடந்தும் அந்தச் சிறுகதையின் தாக்கத்தில் இருந்து மீள முடியவில்லை.
ஈழத்தில், குறிப்பாக யாழ்ப்பாணத்தில் இந்திய அமைதிப்படை காலத்தைச் சந்தித்தோருக்கு ஒவ்வொரு தீபாவளியும் 1987 ஆம் ஆண்டில் யாழ்ப்பாணம் பெரியாஸ்பத்திரியில் இந்தியன் ஆர்மி நிகழ்த்திய கோரத்தாண்டவம் ஞாபகமூட்டத் தவறாது. அந்த நிகழ்வுக்குள் தான் சிருஷ்டித்த பாத்திரங்களை உலாவ விட்டு எழுதப்பட்டதே “தீபாவளி”. இந்தியா மீதும் குறிப்பாக இந்திரா மீதும் ஈழத்தமிழர்கள் கொண்டிருந்த பேரன்பும், நேசமும் கண்டு வளர்ந்தவன் என்பதால் கதை முடியும் போது எழுத்தாளர் கதிர்காமன் என்ற மூலப் பாத்திரம் வழியே சுட்டும் கருத்து சுடுகிறது. ஆனால் ஒப்பீட்டளவில் மற்றைய கதைகளை விட வலுவிழந்த ஓட்டமாகவே எனக்கு இந்தச் சிறுகதை வாசிப்பு அனுபவம்.
“பெயர்” என்ற சிறுகதை முதலாவதாகச் சேர்க்கப்பட்டிருக்கிறது. நாடிழந்த இரண்டு அகதிகளின் பாலியல் இச்சை வழியே நகரும் கதையின் முடிவிடம் வரை இன்னார் என்ற பெயர் வராது. தம் அடையாளத்துக்கான தேடலாகப் போய்க் கொண்டிருக்கும். ஒப்பீட்டளவில் மற்றைய சிறுகதைகளை விட இந்தச் சிறுகதை ஒரு புதுமையான நுகர்வனுபவம், எடுத்த எடுப்பிலேயே இதை வைத்திருக்கக் கூடாது என்பேன்.
சிறுகதைகளின் சுவாரஸ்யத்தைக் கூட்ட ஒவ்வொன்றையும் ஆரம்பிக்கும் விதம் கூட மரபு சாராது திசைக்கொன்றான பயணமாகவே இருக்கின்றன. இந்தக் கதையை நீங்கள் வாசித்து முடிக்கப் பத்து நிமிடங்கள் ஆகும் என்றெல்லாம் புதுமையான உத்தியைக் கையாள்கிறார்.
இறுக்கமான கதைப் போக்கிலிருந்து மெல்ல இயல்பாக்கி “கள்ளு” ஆங்காங்கே நகையூட்டி அங்கேயும் இன்னொரு வலியைப் பகிர்கிறது. சாதாரண வாழ்வியலைக் கதைக் கருவாகக் கொண்டாலும் அது சுற்றிய போர்க்கால வாழ்வியலால் அசாதாரணமாக எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது. “கள்ளு” போலவே “முயல் சுருக்கு கண்கள்”, “இவன்”ஆகியவையும் இதன் பொது உதாரணங்கள்.
“முயல் சுருக்கு கண்கள்” இல் வன்னிக்காட்டுக்குள் வேட்டை வழியாக அந்தக் கள விபரணம் வெகு அழகாக நெய்யப்பட்டிருக்கிறது.
அக நானூறு போன்ற சங்க இலக்கிய மரபில் வீரஞ் செறிந்தோனின் காதலையும், அவன் மனைவியாளவள் எதிர் கொள்ளும் பிரிவுத்துயரையும் மையப்படுத்தி அந்தக் காலகட்டத்துச் சூழலை வைத்தும் நவீன இலக்கியங்கள் கவிதை நடையிலும், சிறுகதையாகவும் தமிழில் எழுந்திருக்கின்றன. இங்கே “தாழம்பூ”அவ்விதமே எழுதப்பட வேண்டுமென்ற உள்ளுணர்வு இருந்திருக்கலாம். அதனாலோ என்னவோ போராளி தன் மனைவிக்கு எழுதும் கடிதம் கூட அந்நியப்பட்டு இலக்கிய நெடி அடிக்கிறது, அகரமுதல்வனின் எழுத்தாற்றலில் இந்தச் சிறுகதையும் சுமாரானதொரு பங்களிப்பையே கொடுத்திருக்கிறது.
“தந்தம்” சிறுகதை இறுதிக்கட்டப் போரின் வழியாக எழுந்த கோடரிக்கம்புகளை அடையாளம் காட்டும் ஒரு சோறு. குடாநாட்டில் வாத்தியார் கடத்தப்பட்டார் கதை இரண்டு வெவ்வேறு களங்களில் நகருமாற் போல இறுதிக்கட்ட யுத்த காலத்தையே பேசுகிறது.
கரை சேராத மகள் கதைப்புலம் கூட யதார்த்த வாழ்வில் இந்திய இராணுவம் காலம் தொட்டுச் சந்தித்த, இராணுவ முகாமுக்கு அருகிலான வாழ்க்கையும் சம நேரத்தில் போராளிகளை ஆதரிக்கும் பண்பையும் மீள இந்த உலகத்தில் காட்டுகிறது.
கதை மாந்தருக்குள் அன்ரன் பாலசிங்கம், கேணல் தீபன், விடுதலைப் புலிகளின் மகளிர் அரசியல் பிரிவு பொறுப்பாளர் தமிழினி ஆகிய இயக்கக்காரும் கதைகளில் ஏதோவொரு சந்தர்ப்பத்தில் எடுத்தாளப்படுகிறார்கள். அது கற்பனை இலக்கணம் கடந்து குறித்த சிறுகதைகளை நிகழ் சம்பவ உலகுக்கு எடுத்துச் செல்ல உதவியிருக்கிறது. ஆகையால் கதைகளாகக் கடந்து போக முடியாமல் எங்கேனும் நிகழ்ந்ததாய் இருக்கும் என்ற மெய்த்தன்மையும் சேர்கிறது.
இந்த சிறுகதைகளை ஒன்று திரட்டி ஒரு நாவலாகக் கூட அணுகக் கூடிய அளவுக்கு சம்பவங்கள், களங்கள், காலங்கள் பொதுவாக வந்தமைகின்றன.
அகரமுதல்வனின் “பான் கீ மூனின் றுவாண்டா” வழி ஈழத்துப் போரியல் வாழ்வின் வலியை நேரே அனுபவிக்க முடிகிறது. அதனால் இந்தச் சிறுகதைத் தொகுதியை முக்கியமான ஈழத்து வாழ்வியல் வரலாற்று ஆவணமாகவும் நோக்க முடியும்.
கானா பிரபா
18.02.2018

அவரின் தந்தையான பெருமாள் சுப்பிரமணியம் ,தாய் தங்கமணி ,தங்கை காயத்திரி ,தம்பி ஆரூரன் ,ஜெயரூபன் என அவரது குடும்பத்தின் மூத்த பிள்ளையான செந்தூரன் 2006.07.13 இல் கைது செய்யப்பட்டு பிணை வழங்க முடியாது என மறுக்கப்பட்டுள்ள அரசியல் கைதிகளில் ஒருவர் .மகனின் பிரிவால் மனம் பாதிக்கப்பட்டுள்ள தந்தை ,இளைய மான் ஆருரனின் உழைப்பில் அன்றாட வாழ்வுக்கே சிரமமான நிலையில் வழங்க பட்டுள்ள காணியில் ஒரு குடிசை போட உதவுமாறு தமிழ் விருட்சம் ஊடாக சாந்தநாயகி நற்பணி மன்றத்திடம் வேண்டுகோளை விடுத்து இருந்த நிலையில் சாந்தநாயகி நற்பணி மன்றம் 20000.00 பெறுமதியான தகரம் .கிடுகு ,மணல் ,சீமெந்து உட்பட்ட பொருட்கள் 09.08.2016 அன்று வழங்கி வைக்க பட்டது.
களிமண்ணால் கட்டப்பட்டு பொலித்தீனாலும் ,காட்போட் மட்டையாலும் கூரை போட பட்டுள்ள தட் காலிக குடிசையை சீர் திருத்த இந்த உதவிகள் வழங்கப்படடன .
சாந்தநாயகி நற்பணி மன்றத்தின் இந்த உதவிகளை தமிழ் விருட்சம் அமைப்பின் தலைவர் சந்திரகுமார் (கண்ணன் ),செயலாளர் மாணிக்க ஜெகன் ஆகியோர் செந்தூரனின் தாயார் தங்கமணி அவர்களிடம் கையளித்தனர் ,
இந்த உதவிகளை வழங்கிய சாந்த நாயகி நற்பணி மன்றத்துக்கு தனது மனமார்ந்த நன்றிகள் என்றார் .
சந்திரகுமார் (கண்ணன் )
வவுனியா
புதுமையை நோக்கிய சமூகப்பாய்ச்சல் எல்லாக்காலத்திலும் எங்களுக்குள் உள்ளூரத்தான் செய்கின்றது.அதை எதிர்த்தும்,தட்டிக்கொடுத்தும்,நடு நிலை பேணியும் கருத்துருவாக்கங்கள் சமூகப்பிரதிகளாக நாளந்தம் முளைகட்டுகின்றது. அக்கருத்துருவாக்கங்களின் முளுவதையும் வரவேற்பறைமட்டும் அனுமதிக்களாம்.எதை உள்ளே விடவேண்டும் என்பது கருத்தேற்பாளன் அறிவுக்கூர்மையை பொறுத்ததே.
இவளதிகாரம் என்ற சிறுகதையின் இரண்டு கதை மாந்தர்கள் ஜெனீட்டா,அனீட்டா தங்களுக்குள் நிகழ்த்தும் கருத்தாடல் மூலம் கதையில் மூலத்தை கொண்டு செல்லகின்றார்கள்.
இருவரும் மேற்படிப்பிற்காக அவுஸ்ரேலியாவுக்குச்செல்கின்றார்கள்.அங்கே தொடர்ந்து படிப்பதற்காக கட்டணம் செலுத்தவேண்டித தேவை ஒன்று உள்ளது.ஜெனிட்டாவிற்கு ஊரிலிருந்தே பணம் வருகின்றது,அது அவள் படிப்பிற்கான கட்டணத்திற்கே போதாமல்போகின்றது.பகுதிநேரவேலைக்குச்செல்கின்றாள்.அதுவும் அவள் தேவையை பூர்த்திசெய்வதாக இல்லை.ஏதோவோர்அடிபடையில் தன் கல்வியை முழுமை செய்துவிட வேண்டும் என்ற உந்தலில்.இலகுவாக பணம் சேர்த்துவிடவேண்டும்என்று ஆண்களுடன் பழகுதல்,அவர்களுடன் உடல்லுறவிலீடுபடுதல் என்ற நிலைப்பாட்டுக்கு வருகின்றள்.அவள் மனம் விரும்பிச்செய்யவில்லையாயினும்.அவள் நண்பி அனிடா அவளை சுட்டிக்காட்டும்வேளையில். தன் பக்கத்தின் சாட்சியாய் தனக்குள் உறைந்துள்ள நியாயத்தை நண்பியின் வாதத்தின்மீது முன்வைக்கின்றாள்.அவள் முன்வைக்கும் நியாயங்கள், அவள் செயலின்மீதான நியாயப்படுத்தலாகவே இருக்கின்றது,அந் நியாயப்படுத்தல்கள் எவ்வாரான சமூகநலனுமற்ற தனிமனித விருப்பங்களாகவே கதைக்குள் விம்பமாகின்றது.தனி மனிதவிருப்பங்கள் எவ்வாறு சமுகத்தராசை செம்மையாக்கமுடியும் என்பதற்காக அனிட்டாவின் பாத்திரம் உருவாக்கப்படுகின்றது.இரண்டு முரண் பாத்திரங்கள் கதையோட்டதினும் ஒரு சமநிலையை எழுத்தாளர் பின்பற்றுகின்றார்.
அனீட்டாவின் கல்விச்செலவிற்காக லண்டனில் இருந்து பணம் வருகின்றது.காணத செலவுகளை பகுதி நேரவேலையில் ஈடு செய்கின்றாள். இக்கதையின் வாசிப்பின் நேரடித்தாக்கம் நியப்படுத்தப்பட்ட தேவை கருதிய பாலியல்சுதந்திரமானதாக இருக்கிறதெனக்கொண்டால் அது வசிப்பின் ஆழ ஊடுருவாத்தனமே.
கதையாசிரியர் இதன் பின்னால் உள்ள சமூகப்பிரச்சனையே முன்வைக்கின்றார். பொற்றோரின் கவனத்துக்கப்பால் பிள்ளைகள் செல்லும்போது அவர்கள் தேவைகள் சமூகத்தின் எந்தொரு ஒழுங்குகளையும் கவனிக்கப்போவதில்லை.இது தனிக்குடும்பக்குழப்பங்களைத்தாண்டி ஓர் சமூகப்பிரச்சனையாக உரு மாறுகின்றது.கதையில் குறிப்பிட்டது போன்று வெறுமனையே பெண்களைமட்டுமல்ல ஆண்களையும் உள்வாங்குகின்றது.
இரண்டாவது சமூக ஒழுங்குகள் எல்லாமனிதனுக்கும் சமமானதாக கட்டமைக்கப்படவில்லை எங்கள் வல்லமைக்கு அப்பால் எதையாவது ஒன்றை பெறவேண்டுமானால் நாங்கள் எதுவானாலும் ஒன்றை இழப்பதற்கு தயாராக இருக்கவேண்டும் என்ற கட்டாயத்திற்கு மாற்றப்பட் ட மெய்யை பட்டவர்த்தனமாக செல்லியிருக்கின்றார் உடலின்பக்கழிப்பின் தோரனையில் கதையின் ஆரம்பத்தை தொட்டிருத்தாலும் கதாபாத்திரங்களுக்கு பின்னால் நியாயமான பல கேள்விகளை விட்டு சென்றுருக்கிறார் இவ்வாறான கதைகள் நடக்கவில்லை என்று சொல்லி நழுவிச்செல்வதைவிட இதுபோன்ற கதைக்களங்களை உருவாக்கும் பிற்காரணிகளை இனங்காண்போம்.
ப.பார்தீபன்
]]>
உங்களை பற்றி ஒரு அறிமுகம் தரமுடியுமா?
என் பெயர் சிறிஸ்கந்தராஜா 1991 இலிருந்து சுவிஸில் வாழ்ந்து வருகிறேன். ஊரில் வடமராட்சி வல்வெட்டியை பிறப்பிடமாகக் கொண்டவன். உடுப்பிட்டி அமெரிக்க மிஷன் பாடசாலையில் கல்வி கற்றேன். கலையார்வம் உண்டு பள்ளிக் காலங்களில் இருந்து நாடகங்கள் செய்து கொண்டு இருந்தேன். அதன் பின் புலம்பெயர்ந்து வந்தும் இங்கு அரங்க நாடகங்கள் செய்து கொண்டிருந்தேன் வேறு என்னைப் பற்றிச் சொல்வதற்கு எதுவுமில்லை.
ஆரம்பத்தில் நாடகம் என்று செயற்பட்டு இப்பொது ஒரு முழுநீள சினிமாவுக்குள் உங்களை இறக்கிக் கொண்டதற்கான காரணம் என்ன?
புலம்பெயர்ந்து வந்த பின் எனது நாடகங்கள் விடுதலை சார்ந்து மக்களின் அவலங்களையும் எழுற்சியையும் சித்தரிக்கும் நாடகங்களாகவே செய்து கொண்டிருந்தேன். 2009 இற்குப் பிறகு எங்கள் பிரச்சனைகளை வெளியே கொண்டு செல்லும் தேவை ஒன்று இருப்பதால், சினிமா என்பது ஒரு பெரிய ஊடகம் அதன் மூலம் எங்கள் எண்ணங்களை மக்களிடம் கொண்டு செல்லலாம் என்ற நோக்கோடு தான் அடம்பன் என்ற முழு நீளத் திரைப்படத்தை எடுக்க முற்பட்டேன்
சினிமாத்துறையில் இறங்கியிருக்கிறீர்கள் சினிமா பற்றிய அனுபவங்கள் பயிற்சிகள் என்று ஏற்கனவே உண்டா?
அனுபவம் எதுவும் இல்லை. இருபது வருடங்களுக்கு முதல் பதினைந்து நிமிட குறும் படம் ஒன்று செய்தேன் அது ஒன்று தான் அனுபவம்.ஸ்ரூடியோவுக்குள் இருந்த தமிழசினிமா பாரதிராஜா வந்த பிற்பாடு பரட்டைக் காடுகளுக்குள்ளும் எடுக்கலாம் என்ற நிலை ஏற்பட்டிருக்கிறது . அந்த நிலை எல்லோரும் சினிமா எடுக்கக் கூடிய வசதியை தந்திருக்கிறது. பலர் திரைப்படத் துறை பற்றிக் கற்காமல் அந்தத் துறையில் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். சரி எங்கள் விஷயத்தை நாங்கள் சொல்லப் போகிறோம் ,எங்களாலும் முடியுமென்ற நம்பிக்கையோடு, துணிச்சலோடு முயற்சித்தோம் அது நன்றாக வந்திருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன்.
உங்கள் படத்தின் நோக்கம் பொருளாதாரம், அல்லது விளம்பரம் அல்லது ஆவணப்படுத்தல் இவைகளில் எதை நோக்காகக் கொண்டது?
நிச்சயமாக இல்லை, வியாபார நோக்கோடு இந்தப் படம் செய்யப்படவில்லை. வியாபார நோக்கோடு ஒரு படைப்பை கொண்டு வந்தால் தான் நாங்கள் அடுத்த கட்டத்துக்கு நகர முடியும் என்பதும் எனக்குத் தெரியும் . வியாபார நோக்கத்தைத் தாண்டி மக்களுக்குத் தெரியாத எங்களுடைய பிரச்சனைகள் சிலவற்றை மக்களிடம் கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்ற நோக்கோடு தான் இந்தப் படம் உருவாக்கப் பட்டது.
இந்தப் படத்தில் நீங்கள் இயக்குனராகப் பணியாற்றியிருக்கிறீர்கள். இந்தக் கதைக்கான கரு என்ன மாதிரியானது ? எப்படிப் பெற்றீர்கள்? இந்தக் கதை உங்களின் சொந்தக் கருவா?
எழுத்து இயக்கம் என்னுடையது,. நாம் நீண்டகா லமாக விடுதலைக்காகப் போராடிக்கொண்டிருக்கும் இனம் அதன் வலிகள்,இழப்புகள் என்பது எங்களுக்கு தெரிந்த விடயம் பழக்கப்பட்டும் விட்டது. அதை மக்கள் மத்தியில் எப்படிக் கொண்டு செல்லலாம் என்று நினைக்கும் பொது தோன்றிய கதை தான் அடம்பன். அதன் பெயர் என்ன நோக்கோடு சூட்டப்பட்டது என்பதும் உங்களுக்குச் சொல்ல வேண்டும்..இதில் முன்னுக்குத் தெரிவது நான் என்றாலும் இது ஒரு கூட்டு முயற்சி இப்படி ஒன்று செய்ய வேண்டும் என்று எனக்குள் எழுந்த சிந்தனைக்குப் பிறகு ஒளிப்பதிவு செய்ய ஒருவரை தேடி, இசைக்கு ஒருவரைத் தேடி, நாங்கள் மூவரும் கதைத்து அகரம் படைப்பகம் என்ற ஒன்றை உருவாக்கி அகரம் படைப்பகத்தின் தயாரிப்பில் தான் இத்திரைப்படத்தைச் செய்தோம்.
இந்தக் கதையின் களம் எங்கு? நீங்கள் இருக்கும் நாடா,அல்லது?
சுவிஸ் தான்
கதைக் களமே அங்கு தானா?
கதைக் களமே அங்கு தான். கதைக்களம் புலம்பெயர்ந்து வாழும் எந்த நாடாகவும் இருக்கலாம். ஆனால் கதை தொடுவதற்கு ஒரு இடம் வேண்டும் எங்கள் தாயகத்தில் இருந்து தான் அந்தக் கதை வந்து தொடுகிறது.
அடம்பன் என்ற தலைப்புப் பற்றிச் சொல்லுங்கள் ?
இந்தச் சொல் எங்கள் மத்தியில் அதிகம் பேசப்படும் ஒன்று. அடம்பன் கொடியும் திரண்டால் மிடுக்கு என்று ஒரு பழமொழி இருக்கிறது. அது தனித்தனியாக வளரும் ஒன்றை ஒன்று பின்னிக் கொண்டதாயின் வலிமையானதாக இருக்கும். மற்றது எங்கள் போராட்டத்தில் திருப்புமுனை உருவாக்கிய பிரதேசம் அடம்பன்.
உங்கள் சொந்தகரு உருவாக்கத்தில் இல்லாமல், அதே நேரத்தில் தரமான வேறொரு கதை கரு தந்தால் செய்வீர்களா?
நிச்சயமாக அப்படி ஒரு சந்தர்ப்பம் வரும போது செய்ய முடியும் என்று நினைக்கிறேன்.அடுத்த படைப்பை நாம் செய்யும் பொது இன்னும் சிறப்பாக செய்ய முடியும்.
இந்தப் படத்துக்கான நடிகர்களை எப்படி தெரிவுசெய்தீகள்?இந்தப் படத்திற்குக் கதை எழுதிய பின் நடிப்பதற்கு ஆட்களைத் தெரிவு செய்து அவர்களிடம் கதையை சொல்லிக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது ஸ்ரீ அண்ணை நன்றாக இருக்கிறது செய்வம் என்று சொல்வார்கள். பிறகு ஐந்து நாட்களோ ஒரு கிழமைக்குள்ளோ வந்து தொலை பேசியில் ஸ்ரீ அண்ணை அது கஸ்ரம் ஊருக்குப் போக வேண்டியுள்ளது நேரமில்லை என்று சொல்லும் நிலைப்பாடுகள் தான் இருந்தது அதில் நான் விரக்தியடைந்து போகவில்லை. தொடர்ந்து முயன்று கொண்டு இருந்தேன் .தமிழ் ஆசிரியர் ஒருவரை அணுகி அவருக்கு கதையைச் சொல்லியபோது இதில் நடிப்பதற்கான பிள்ளைகளைத் தந்தார். பிள்ளைகளுடன் நான் பேசிய போது இது எங்களுடைய பிரச்சனை நாங்கள் தான் இதைச் சொல்ல வேண்டும் என்றுகூறி கதையை அவர்களுக்கு விளக்கினேன். அவர்களும் நாங்கள் இதைச் செய்வோம் என்றார்கள். அதன் பின் இப்படத்தை எடுக்கத் தொடங்கி 58 நாட்கள் இதன் ஒளிப்பதிவு நடந்தது.
குறும்படம் என்பதை விட ஒரு முழுநீளத் திரைப்படத்தை எடுக்கும் போது நிறைய சிரமங்கள்கள் ,செலவுகள், கால இழுபறிகள் இப்படியான பிரச்சனைகள் இருக்கும் .நீங்கள் விரும்பியது போல இந்தப் படத்தை எடுக்கும் சந்தர்ப்பம் அமைந்ததா?
நான் நாடகம் அல்லது தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் எது செய்தாலும் சரி ஸ்கிரிப்ட் கையில் வைத்திருப்பேன் அதற்குள் தான் நின்று கொள்வேன் வெளியில் போக மாட்டேன். எனக்கு அது உதவியாக இருந்தது. வேலைப்பளுக்கள் பிள்ளைகளின் படிப்பு என்ற ரீதியில் நேரம் ஒத்து வராத பிரச்சனைகள் கொஞ்சம் இருந்தன அதனால் நான் நினைத்த அளவு முற்று முழுதாக கொண்டு வரமுடியா விட்டாலும் 90 வீதம் சரியாக வந்திருக்கிறது.
இன்னொரு முக்கிய கேள்வி … ஈழத்துத் தமிழை, யாழ்ப்பாணத் தமிழை நாடகத் தமிழ் என்று சொல்வார்கள். இவ்வாறிருக்கையில் எங்கள் ஆட்கள் எடுக்கும் நாடகங்களோ,குறும் படங்களோ அல்லது முழுநீளத்திரைப்படங்களாகினும் சரி தென்னிந்தியப் பேச்சு நடை தான் இப்போது ஒரு போக்கு மாதிரிப் போய்க் கொண்டிருக்கிறது. உங்கள் படத்தில் என்ன மாதிரி, இயல்பான பேச்சு நடையா அல்லது..?
நான் வந்து இதில் கவனமாக இருக்கிறேன். இதில் இங்குள்ள பிள்ளைகள் எப்படிப் பேசுவார்களோ அப்படியேயான இயல்பான பேச்சு நடை . அதை யாழ்ப்பாணத் தமிழ் என்று சொல்ல வரவில்லை. இந்தியச் சினிமாக்கள் எங்கள் தமிழை கொச்சை படுத்தி நாங்கள் பார்த்திருக்கிறோம், மனோரமாவில் இருந்து கலமஹாசன் வரை இது தான் யாழ்ப்பாணத் தமிழ் என அவர்கள் பேசும் போது ஒரு விதக் கஸ்ரத்தைக் கொடுத்தது. இந்தப் படத்தில் இப்படித்தான் இது தான் எங்கள் தமிழ் என்ற நிலையை உருவாக்கியிருக்கிறோம். இதில் ஒரு விஷயம் நான் கட்டாயம் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். நான் படத்துக்கு சவுண்ட் எடிட் செய்ய கொண்டு போன போதுபார்த்து விட்டு இதன் ரீ ரக்கொடிங் செய்த விஜயன் இந்த மொழியைக் கேட்டீர்களா என்று கேட்டார். அவர் ஏன் என்று கேட்ட போது இது தான் தமிழ் என்றார்.
ஈழத்துச் சினிமா, ஈழத்துப் புலம்பெயர் சினிமா இரண்டுக்கும் என்ன வித்தியாசம் ?
ஈழத்துச் சினிமா என்று சொல்லும் போது 80 களுக்கு முதல் 70 இற்குப் பிறகு வந்த பன்னிரண்டு படங்கள். அவைகளில் மிகவும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய படம் வாடைக் காற்று, கரையோர மக்களின் வாழ்வை சித்தரித்த கதை அருமையான எங்களுடைய தமிழில் பேசி நடிச்ச படம். அதே மாதிரி புதியகாற்று மலையக மக்களின் வாழ்க்கையைப் பேசிய ஒரு படம். இன்னும் சொல்லிக் கொண்டு போகலாம். இந்தப் படங்கள் மக்கள் மத்தியில் வரவேற்றுப் பெறவில்லை. காரணம் காலங்காலமாக தமிழகத்துச் சினிமாவையே பார்த்துக் கொண்டு வந்த எங்கள் மக்களுக்கு இதை ஏற்றுக் கொள்ளும் மன நிலை இருக்கவில்லை.எண்பதிற்குப் பிறகு புலபெயர்ந்து வந்த பின் இங்கு வசதிகள் இருக்கிறன. நாங்கள் கதைகள் தேடி எங்கும் போகத் தேவையில்லை எங்கள்ஒவ்வொருவரிடமும் கதைகள் இருக்கிறது. அதை செம்மையாகச் செய்தோம் என்றால் வெற்றி பெறலாம்
புலம்பெயர் தமிழ் சினிமாவின் வளர்ச்சி போக்கு எப்படி இருக்கிறது?
அது முழுவதுமான சர்வதேசத் தரம் கொண்ட சினிமாவாக வருவதற்கு ஒரு இயக்குனராக உங்கள் பார்வையில் இன்னும் என்னென்ன முன்னேற்ற கள் செய்ய வேண்டி இருக்கிறது?
அண்மையில் நோர்வே தமிழ் திரைப்பட விழாவிற்கு கனடா, மலேசியா அவுஸ்திரேலியா மற்றும் சுவிஸில் இருந்து எங்கள் அடம்பன் படமும் பங்குபற்றியது செய்து கொண்டிருக்கும் படங்கள் நன்றாக இருக்கின்றன எங்கள் பிரச்சனைகளை நாங்கள் இன்னும் நன்றாகச் சொல்ல முடியும். இங்கு படித்த இளைஞர்கள் புத்திசாலிகள். இங்குள்ள பலதரப்பட்ட வசதிகளை பார்க்கும் கேட்கும் பயன்படுத்தி இப்போது பாடல்கள் குறும்படங்கள் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள் அவர்கள் நினைத்தால் எதிர்காலத்தில் சிறப்பான சினிமாக்களை உருவாக்கலாம் ஒரு முழு நீளத் திரைப்படம் எடுக்க முடியும் என்று நாங்கள் இப்போது வெளியே வந்து கொண்டிருக்கிறோம். எம்மிடம் தொழில்நுட்பவியலாளர்கள் குறைவு. இன்றைய இளைஞர்களின் வளர்ச்சியில் வருங்காலத்தில் அவர்கள் அந்த நிலைக்கு மாறும் போது உலகத்தரமான படைப்பைக் கொடுக்க முடியும்நினைக்கிறேன்.
இலங்கையில் குறும்படம் முழுநீளத் திரைப்படம் என்று எடுத்துக் கொண்டிருக்கும் இளைஞர்கள், கையில் ஒரு நல்ல டிஜிட்டல் கமெராகிடைத்ததும் நாங்களும் ஒரு படத்தயாரிப்பாளர் இயக்குனர் நடிகர் என்ற ரீதியில் சென்று கொண்டிருக்கிறார்கள். அப்படி உருவாகி வருபவைகளைப் பார்த்தால் அதில் சினிமா என்று சொல்வதற்கான எந்த அம்சமும் இல்லை. அவர்கள் எதைச் சொல்ல வருகிறார்கள் என்பது பற்றி தெரியாமல் கூட இருக்கிறது ஒரு இயக்குனராக நீங்கள் இது பற்றி என்ன நினைகிறீர்கள்?
அவர்களின் ஆர்வம் போற்றத் தக்கது வரவேற்கத் தக்கது. அதை சரியாகச் செய்ய வேண்டும் என்பது தான் என் நோக்கம். யாழிலிருந்து வரும் பாடல்கள் குறும்படங்கள் வருகிறது அவைகளைப் பார்க்கும் போது இந்திய சினிமாவின் தாக்கங்கள் இருக்கிறது. அவை தவிர்க்கப்பட்டு எமக்கான ஒரு அடையாளத்தை உருவாக்க வேண்டும் என்பது தான் என் விருப்பம்.
பிரான்ஸ் தான் சினிமாவின் தாயகமே அப்படி இருக்கும் போது இங்கு ஐரோப்பாவில் இருக்கும் நம்மவர்கள் ஒரு பாட்டு இயக்கம் அப்படி எதை எடுத்தாலும் தமிழ்நாட்டில் போய்அந்தச் சாயலில் தான் செய்து கொண்டு வருகிறார்கள். இப்படிப் போகும் போது இதன் எதிர்காலம் எப்படி இருக்கும்?
அதைத்தான் எங்களுக்கான இத்துவமான படைப்பாக மாற்ற எண்டும் என்று சொன்ன காரணம் இது தான்.
அப்படி நீங்க சொல்வது போலான மாற்றங்கள் வந்தது போல்…முயற்சித்தமாதிரி?
செய்கிறார்கள் செய்ய வேண்டும்
சினிமா என்று சொல்லப்படும் கலைப்படைப்பில் ஒரு சமூகம் தன்வாழ்வியலை வெளிப்படுத்தக் கூடிய ஊடகம். விடுதலைக்காகப் போராடும் ஒரு இனமான நாங்கள் இன்னுமொரு இனத்துக்கு எங்கள் போராட்டத்தை வலிகளை, துன்பங்கள் எங்கள் போராட்டத்தின் நியாயங்களைச் சொல்ல நாங்கள் சினிமாவைப் பயன்படுத்தலாம் அப்படிப் பயன்படுத்தும் போதுநாம் வேறு மொழிக் கலைஞர்களுடன் இணைந்து ஏன் இதைச் செய்ய முடியாது?
செய்யலாம். வேற்று மொழிக் கலைஞர்கள் என்றல்ல. எம்மிடமே இப்போது பன்மொழி ஆளுமை உள்ள இளையவர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் மூலமே எம்மால் செய்ய முடியும். நீங்கள் கூறியது போல வேற்றுமொழிக் கலைஞர்களை தேடிப் போய் இணைந்து செயற்படும் போது பலவிதமான அனுபவகளைத் தரும்.
இலங்கையில் முற்போக்கான சிங்கள திரைப்படக் கலைஞர்கள் சிலர் இருக்கிறார்கள். அவர்களோடு இணைந்து இயங்க வாய்ப்புக் கிடைத்தால் இயங்குவீர்களா?
அப்படிச் சந்தர்ப்பம் இலகுவில் கிடைக்காது கிடைத்தால் சேர்ந்து இயங்கும் வாய்ப்பு இருக்கிறது.
புலம்பெயர் தேசத்தில் படம் எடுக்கும் நீங்கள் ஈழத்துக் கலைஞர்களுடனும் சேர்ந்து இயங்கும் எண்ணம் உங்களுக்கு இருக்கிறதா ?
நிச்சயமாக இருக்கிறது. அதற்கான சந்தர்ப்பம் அடுத்த அல்லது அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில் கிடைக்கும் என்று தான் நான் எதிர்பார்க்கிறேன்.
அடம்பன் படத்தின் தயாரிப்பு பற்றி கொஞ்சம் சொல்ல முடியுமா?
இது ஒன்றரை மணிநேரப் படம். பொதுவாகவே படம் என்னும் போது செலவுகள் இருக்கும் இதிலும் இருந்த போதும் கூட்டு முயற்சி என்பதால் கையில் இருந்தது எல்லாம் போட்டு இந்தப் படத்தை முடித்திருக்கிறோம் 30,000 பிராங் வரை முடிந்திருக்கிறது. இதுவரை ஆயிரம் பேர் வரை தான் பார்த்திருக்கிறார்கள் 3500 பேர் வரை பார்த்தால் தான செலவுத் தொகையை எட்டும். சந்தோசமான விடயம் என்னவென்றால் இப்படத்தைப் பார்த்தவர்கள் இது பற்றி எல்லா விதத்திலும் பாராட்டியிருக்கிறார்கள்.
இந்தப் படத்துக்கான சந்தைப்படுத்தல் பற்றி அறியத்தாருங்கள்?
படம் எடுப்பது கஸ்ரம் என்று சொன்னார்கள். ஆனால் எடுத்த படத்தை மக்கள் மத்தியில் கொண்டு செல்வது தான் கஸ்ரம். இந்திய சினிமாக்கள் மாதிரி பிரபலங்கள் இல்லாததால் எடுத்துத் திரையிட்டால் நஷ்ரம் வருமோ என்ற ரீதியில் தான் இதன் மீதான பார்வை இருக்கிறது. இதனால் சுவிசில் நாமே அரங்குகளை வாடகைக்கு எடுத்து விளம்பரம் செய்து திரையிடுகிறோம்.பிரான்சில் இங்குள்ள திரைப்படம் சார்ந்த கலைஞர்களையும் கலைஞர்களுக்கு ஊக்குவிப்புக் கொடுக்கும் அமைப்பான தடம் என்ற அமைப்பையும், தமிழர் ஒருங்கிணைப்புக் குழு பிரான்ஸ் , மற்றும் உங்களைப் போல ஊடகங்களையும் சந்தித்து எல்லோருடைய அனுசரணையோடும் நாங்கள் இந்தப் படத்தை பிரான்ஸில் வெளியிடுகிறோம்.
புலம்பெயர் தேசத்தில் ஒவ்வொரு நாட்டிலும் இருந்து தனிப்பட்ட முறையில் தான் படைப்புக்கள் வெளிவருகின்றன. ஒட்டுமொத்தமாக எல்லோரும் சேர்ந்து ஒரு படைப்பைக் கொண்டுவரும் சாத்தியம் ஏன் இதுவரை உருவாகவில்லை
அப்படியான முயற்சிகள் நடந்து கொண்டு தான் இருக்கின்றன. நாங்கள் இருக்கும் நாட்டில் ஒன்று பட்டு ஒரு அமைப்பாக செயற்படுவோமாகில் ஒவ்வொரு நாட்டிலுமிருந்து தொடர்பு கொள்ளலும் இணைந்து செயற்படுவதும் இலகுவாக இருக்கும் . அடம்பனுக்கு அடுத்த முயற்சியாக சுவிசில் அப்படி ஒரு முயற்சியை தான் முன்னெடுக்க இருக்கிறோம்
ஒரு இயக்குனராக வளர்ந்து வரும் இயக்குனர்களுக்கு நீங்கள் சொல்வது என்ன?
எங்கள் படைப்புக்கள் அதிகமாக வரவேண்டும். காரல்மார்க்ஸ் சொன்னது போல உனக்குள் தேடு… அந்த தேடல் முக்கியம் . எங்களுக்குள் இருக்கும் கதைகளுக்கு வடிவம் கொடுக்க வேண்டும் என்பது தான் என் விருப்பு.
அடம்பன் திரைப்படத்திற்கடுத்து வேறு முயற்சியில் ஈடுபட எண்ணியிருக்கிறீ ர்களா? ஆரம்பித்து விட்டீர்களா?
இன்னும் ஆரம்பிக்கவில்லை. இந்தத் திரைப்படத்துக்குப் பின் பலரும் எங்களுடன் சேர்ந்து இயங்க விரும்பிக் கேட்டிருக்கிறார்கள். விரைவில் ஆரம்பிப்போம்
அடம்பன் படத்தை ஐரோப்பா முழுவதும் வெளியிடும் எண்ணம் உங்களுக்கு இருக்கிறதா?
நிச்சயமாக. சுவிசைத் தாண்டி ஒவ்வொரு நாட்டிலும் திரையிடும் ஏற்பாடுகளைச் செய்து கொண்டிருக்கிறோம்.
உங்கள் திரைப்பயணங்கள், முயற்சிகள் எதிர்கொண்ட சவால்கள் பற்றிய அனுபவங்களை மனமுவந்து எங்களுடன் பகிர்ந்தமைக்கு மிக்க நன்றிகள் உங்கள் படம் வெற்றிபெற வாழ்த்துக்கள்.
சந்தோசம். இதுவரை படம் சார்ந்து கேட்ட கேள்விகளில் இருந்து பல விடயங்கள் அறிந்து கொள்ள முடிந்தது. உங்கள் நேரத்தை செலவு செய்து இந்த நேர்காணலை மேற்கொண்டமைக்கு உங்களுக்கும் உங்கள் சஞ்சிகைக் குழுவினருக்கும் அடம்பன் திரைப்படக் குழுவின் சார்பில் என் நன்றிகள்.
]]>
ஆழ்துயர் என்றொரு நிலை. அதிர்ந்து முடிவுகள் எடுக்க முடியாது. எதிர்த்தும் முரண்பட்டு விலகமுடியாது. அமைதியான நதியின் நிரோட்டம் போன்ற வலி தாங்கும் தியான நிலை அது. ஆண் பெண் உறவுகளைக் கையாள்வதில் இத்தகைய புரிதலுடன் திரைப்படக் காட்சிகளை உருவாக்கம் செய்வது என்பது சில கலைஞர்களுக்கு மட்டுமே சாத்தியம். ‘த செப்பரேஷன்’ எனும் ஈரானியப் படத்தில், ‘த இடியட்ஸ்’ எனும் லார்ஸ் வான் டிரையரின் படத்தில் இடம்பெறும் பெண் பாத்திரப் படைப்புகளில் இந்த நுண்ணுர்வுச் சித்தரிப்பை நாம் காணலாம்.
இந்த ஆழ்துயருக்குப் பின் ஒரு கடக்க முடியாத அனுபவமும் வரலாறும் இருக்கும். சுஜித்ஜியின் பலம் ஆண் பெண் உறவில் பெண்ணுணர்வு சார்ந்த இந்தப் புரிதலை அவர் மிகுந்த மேதைமையுடன் கையாள்வதுதான். அவரது குறும்படமான மாசிலனின் கடைசிக் காட்சியில் அழுதுவிடும் முகத்துடன் நிற்கும் ஆண், விலகி நடக்கும் பெண் அத்தகையதொரு உணர்வை எழுப்பும் பிம்பம். அவரது இறுதித் தரிப்பிடம்-த லாஸ்ட் ஹால்ட்- சுஜித்ஜியின் இயல்பான இந்தத் திரைத் தொடுதலின் நீட்சி. ஓளிப்பதிவாளராக சிவா சாந்தகுமாரும் இயக்குனராக சுஜித்ஜியும் வறுமையின் பொருட்டும் தனது எதிர்காலத்தின் பொருட்டும் தனது பெற்றோரைத் விட்டு பிரித்தானியாவுக்குத் தனித்து வரும் ஒரு ஈழப் பெண் எதிர்கொள்ளும் ஆழ்துயரின் மேல்படியும் அன்றாடத் துயர்களை, மௌனக் கதறலை புகைமூட்டத்தின் ஊடே தெளியும் தூரதரிசனம் போலச் சொல்லியிருக்கிறார்கள். இந்தப் படத்தின் மூலம் ஈழசினிமா அரசியல் கடந்த இன்னொரு வெளியில் பிரவேசிக்கிறது
yamuna rajendran
‘பிரான்சில் பொலீசாரால் சத்தமின்றி இலங்கைக்கு திருப்பி அனுப்பப்படும் தமிழர்கள்’ என்ற தலைப்பில் ஒரு இணையம் யாரோ ஒருவர் சொன்ன தகவல் என்று செய்தி வெளியிட அதன் உண்மைத்தன்மையை ஆராயாமல் பல இணையங்களும் சமூக வலைத்தளப்பதிவர்களும் மீள் பதிவு செய்து வருகின்றனர்.
இந்தச் செய்தி தவறானது.பிரான்சில் நீதி மன்ற அனுமதி இல்லாமல் அகதிகளை அவர்களது சொந்த நாட்டுக்கு திருப்பி அனுப்பும் அதிகாரம் காவல்துறைக்கு கிடையாது.தற்போது இங்கு அவசர காலச் சட்டம் நடைமுறையில் உள்ள போது கூட நீதி மன்ற அனுமதியுடன் தான் அகதிகளை காவல்துறையினர் தொடர்ந்து தடுத்து வைத்திருக்க முடியும்.
பிரான்சின் சட்டப்படி இங்கு பயங்கரவாத செயலில் ஈடுபட்ட அல்லது அதற்கு உதவியவர்கள் என்ற அடையாளம் காணப்பட்டவர்களைக் கூட கைது செய்யும் உரிமைதான் காவல்துறைக்கு உள்ளதே தவிர அவர்களை அவர்களது சொந்த நாட்டுக்கு நீதிமன்ற அனுமதி இல்லாமல் அவர்களால் நாடுகடத்த முடியாது.
அண்மையில் பயங்கரவாத செயல்களில் ஈடுபடுவோருடைய குடியுரிமையை பறித்து(இரட்டை குடியுரிமை உள்ளவர்கள்) அவர்களை அவர்களது சொந்த நாட்டுக்கு திருப்பி அனுப்பும் வகையில் தற்போதைய அரசாங்கம் கொண்டு வந்த சட்டம் நாடாளுமன்ற மேல்சபையில் நிராகரிக்கப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது.
கடந்த மாதம் இலங்கை தமிழர் ஒருவரை நாட்டை விட்டு வெளியேறுமாறு சென் சென்டெனி(93) மாவட்ட காவல்துறை தலைமையகம் விடுத்த உத்தரவை பொபினி(93) நிர்வாக நீதி மன்றம் இரத்துச் செய்தது சிறீலங்காவின் தற்போதைய சூழ்நிலையில் தமிழர்களை இலங்கைக்கு திருப்பி அனுப்பக் கூடாது என்றும் அது உத்தரவிட்டிருந்தது.இந்த வழக்கில் எனது நண்பரான வழக்கறிஞர் அப்துல்லா போசா தான் வாதாடியிருந்தார்.
கடந்த 6 மாதத்தில் 4 தமிழர்கள் நீதிமன்ற உத்தரவுடன் திருப்பி அனுப்பப்பட்டிருக்கிறார்கள்.அதுவும் இந்த நால்வரும் அதி உச்ச வன்முறை மற்றும் சட்டவிரோத செயற்பாடுகளில் ஈடுபட்டவர்கள்.
கடந்த ஒரு மாத காலத்தில் எனது நிறுவனத்துக்கு ஊடாக அரசியல் தஞ்ச மீளாய்வு விண்ணப்பம் (Reexam) செய்தவர்களில் 5 பேரை ஒப்ரா விசாரணைக்கு அழைத்துள்ளது.இதிர் 2 பேர் 2 வது தடவை மீளாய்வு விண்ணம் செய்தவர்கள்.பொதுவாக நூற்றுக்கு 99 வீதம் மீளாய்வு விண்ணப்பத்தை ஒப்ரா விசாரணக்கு எடுக்காமலே நிராகரிப்பது தான் வழக்கம்.
இலங்கைத் தமிழர்கள் பிரொஞ்சு காவல்துறையால் நூற்றுக் கணக்கில் இலங்கைக்கு திருப்பி அனுப்பப்படுகிறார்கள் என்பது பொய்.
நன்றி சிவா சின்னப்பெடி
]]>